Suiseki

De voornaamste kenmerken:

De voornaamste kenmerken om voor een Suiseki in aanmerking te komen is de vorm. De vorm kan zijn van o.a. een berg, een landschap, een eiland,of kan het model van een mens, dier, plant, bloem, hut, of een object of met een motief of patroon. Daarnaast wordt er gelet op de kleur, liefst donkere tot sombere kleuren hebben en de hardheid en ook wel de grootte van de steen. Hij moet niet al te groot, dus enigszins draagbaar zijn.

De steen moet zonder enige bewerking zoals hakken, zagen, slijpen enz. van de vindplaats naar de tentoonstellingsruimte verplaatst zijn.

 

Een Suiseki heeft niets met verzamelaars van mineralen en fossielen te maken. Die zien in een steen bijna uitsluitend een voorwerp van ettelijke miljoenen jaren oud, en letten meer op de technische aspecten en samenstelling van de steen.

Geschiedenis:

De Geschiedenis van de Suiseki gaat terug ca. 2000 jaar geleden in China. Men legde kleine stenen op de altaren om de legendarische en mytologische plaatsen van de Boedisten en Taoïsten voor te stellen.

Ook de Japaners hebben reeds duizenden jaren een grote achting voor stenen. Voor de Boedisten symboliseerde de steen de berg SHUMI, de mytologische heilige berg, die naar men geloofde, in het centrum van de wereld lag.

Voor wie in het Chinees filosofische Yin-Yan systeem gelooft, in Japan In-Yo genoemd, is een steen in een schaal water het symbool van de universele krachten.

Yang = Steen = hard, stevig, onverzettelijk, droog, warm, helder, sterk, krachtig, ruw, indringend of mannelijk.

Yin = Water = zacht, coulant, meegaand, vochtig, koel, donker, mysterieus, zwak, passief, delicaat, gevoelig, ontvankelijk of vrouwelijk.

De Chinese smaak ging vooral uit naar stenen met grillige, wonderlijke vormen, met diepe kloven en spleten. In eerste instantie was deze stijl ook bij de Japaners populair.

Waterbekken-steen uit eigen Collectie

Pas later, onder invloed van het Zen-Boedisme in de 11e t/m de 13e eeuw, kwamen de Ikebana, Bonsai, Calligrafie op een zeer hoog niveau van verfijning en perfectie, zodat onder invloed van Zen, de nadruk gelegd werd op soberheid, meditatie, intuïtief inzicht. Zodat de voorkeur uitging naar stenen, zonder onnodige afleidende elementen.

In de 20ste eeuw:

Rond 1900 kwam er een grote herleving op gang. Door de Amerikaanse bezetting van Japan werden na 1945 Bonsai en Suiseki populair in de V.S.

Vanaf 1961 organiseerden de Nippon Bonsai Association en de Nippon Suiseki Association een jaarlijkse tentoonstelling.

Ook hier in het Westen word de combinatie van Bonsai en Suiseki steeds populairder.